Απο την Αφύπνιση στην Επιβίωση © Κατερίνα Κωστάκη
- Katerina Kostaki
- πριν από 5 ημέρες
- διαβάστηκε 2 λεπτά
ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΓΓΡΑΦΈΑ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΩΣΤΑΚΗ
21/01/2026
Κάποια κείμενα αξίζει να τα σώζουμε και να τα αναδημοσιεύουμε γιατί μέσα τους κρατάνε τον πόνο της στιγμής, την Αλήθεια της Ψυχής και μια διαχρονικότητα που δεν σβήνει, ούτε διαψεύδεται μέσα απο δοκιμασίες και εμπειρίες.
Από την εποχή της Αφύπνισης μου μέχρι την σημερινή της Επιβίωσης ο δρόμος είναι μακρύς.
Ιστορίες, μηνύματα, όνειρα, συγχρονικότητες, οράματα, όλα ενσωματωμένα μέσα μου σαν μια αόρατη εικόνα από ένα Χθες που ίσως να μην υπήρξε ποτέ.
Όμως στο βάθος του σκοτεινού διανοητικού τούνελ, εκεί που λάμπει το Φως όλα είναι αληθινά και μοναδικά.
Αυτές οι λάμψεις της εσωτερικής πραγματικότητας μου είναι εκείνες που με καθοδηγούν μέχρι σήμερα και επίσης είναι εκείνες που κινούν το χέρι μου για να γράψω όσα γράφω.
Αυτή είναι η ενσωμάτωση των υψηλότερων δονήσεων που με καθοδηγεί σε αυτό το τούνελ της ανυπαρξίας και της αβέβαιης επιβίωσης, όταν γύρω καραδοκούν ύαινες, λύκοι και ποντίκια.
Η Φωνή φωνάζει «Προχώρα».
Πόνος μου είναι ότι θα περάσω απαρατήρητη από ανθρώπους, που ήθελα να στηρίξω.
Μόνη αγωνία μου τι θα απογίνουν οι άνθρωποι γύρω μου, που δεν καταδέχτηκαν χείρα βοηθείας.
Το ποτάμι φούσκωσε και παρασύρει ζωντανούς - νεκρούς.
Τίποτε δεν μένει όρθιο στο διάβα του.
Γύρω μου πτώματα ανθρώπων που δεν κατάλαβαν άκουσαν, είδαν.
Άνθρωποι που βούτηξαν στον βούρκο, ενώ το χέρι μου ήταν εκεί να τους τραβήξει έξω στην όχθη της Ελπίδας.
Από την Αφύπνιση στην Επιβίωση το ταξίδι μέσα σε ένα σκοτεινό τούνελ συνεχίζεται.
Σε κάθε στροφή του Λαβύρινθου αφήνω και ένα σημάδι μου.
Αλλού αφήνω ένα κείμενο με βαθυστόχαστη σκέψη, αλλού ένα ποίημα μου.
Στο μεγάλο σταυροδρόμι ένα βιβλίο μου.
Εσύ ποιο σημάδι έλαβες;
Ποιόν δρόμο διάλεξες;
Πονάει η ψυχή μου, όταν βλέπω τόσους αδύναμους να κρέμονται από μια κλωστή και αφήνουν το σχοινί που τους οδηγεί στην Ελπίδα.
Από τον δρόμο της Αφύπνισης στο δρόμο της Επιβίωσης αυτό το μονοπάτι είναι γεμάτο πόνο και δάκρυα.
Αλλά και μια αγαλλίαση και ενθύμηση : ότι έπραξα το καθήκον μέχρι το τέλος.
Γι αυτό βλέπω καλύτερα και καθαρότερα το Φως που λάμπει μέσα μου.
Νιώθω τα φτερουγίσματα των Αγγέλων, γεύομαι λίγο από την Ουράνια Ζωή.
Τουλάχιστον έσωσα την Eλπίδα μου.
© Κατερίνα Κωστάκη
Ενορατική συγγραφέας-ποιήτρια-θεραπεύτρια
15-05-2018
Σχόλια