Η Εξορία της Συνείδησης: Από Πιόνια στην Κοσμική Σκακιέρα, Θεατές στην Ταινία του Ψεύδους
- Katerina Kostaki
- πριν από 9 ώρες
- διαβάστηκε 4 λεπτά
Η Αφύπνιση του Εξόριστου
Πολλοί από εμάς νιώσαμε κάποια στιγμή «ξένοι» σε αυτόν τον κόσμο.
Αυτό που συχνά ονομάζουμε μοναξιά ή κατάθλιψη, στην πραγματικότητα είναι η ενεργοποίηση του Αρχέτυπου της Εξόριστης Θεότητας (όπως η Λίλιθ, η Εκάτη, η Κίρκη, η Καλυψώ).
Είναι η στιγμή που η Ψυχή αρνείται να υποταχθεί σε κανόνες που δεν αναγνωρίζει ως δικούς της.
Το Κοσμικό Παιχνίδι και οι «Ενδιάμεσοι»
Η πραγματικότητα που ζούμε δεν είναι πάντα δημιούργημα της Απείρου Δημιουργού.
Μεταξύ της Πηγής και εμάς παρεμβάλλονται οι Ενδιάμεσοι (Άρχοντες/Archons), οντότητες και ενέργειες που έστησαν μια «ταινία» για να εγκλωβίσουν την Ανθρώπινη Συνείδηση.
Χρησιμοποιούν τον φόβο, την ενοχή και το «αστρικό παράσιτο» για να τρέφονται από την ενέργειά μας, μετατρέποντάς μας σε πιόνια μιας σκακιέρας που δεν μας ανήκει.
Η Ζωή ως Ταινία: Η Στάση του Παρατηρητή
Η Απελευθέρωση ξεκινά όταν σταματάς να παίζεις τον ρόλο σου.
Όταν αρχίζεις να βλέπεις τα γεγονότα στον πλανήτη,τον παραλογισμό, τις κρίσεις, τις προβοκάτσιες, ως σκηνικά μιας κακοστημένης ταινίας.
Αυτή η Αποστασιοποίηση σου χαρίζει τη γαλήνη του θεατή στην κερκίδα.
Το σύστημα προσπαθεί να σε τραβήξει πίσω μέσω ανθρώπων και μέσων, αλλά η «ανοσία» σου πλέον είναι αδιαπέραστη.
Η Θωράκιση και ο Αστρικός Κόσμος
Το παιχνίδι συνεχίζεται και στον ύπνο μας.
Ο Αστρικός Κόσμος είναι το παρασκήνιο της ταινίας.
Η ανάγκη για πνευματική θωράκιση πριν την κατάκλιση είναι η δήλωση της κυριαρχίας μας:
«Ο χώρος μου ανήκει στην Πηγή».
Ένας ήρεμος ύπνος είναι η πράξη επαναφόρτισης από την Άπειρο Δημιουργό, μακριά από τα «κόλπα» των Ενδιάμεσων.
Η Τελική Δικαίωση
Η δικαίωση δεν είναι εκδίκηση· είναι το ξεκαθάρισμα.
Είναι η στιγμή που η Άπειρος Δημιουργός αποφασίζει να διαλύσει τις ψευδείς ενέργειες του Γήινου Πεδίου.
Όσο εμείς διατηρούμε την εσωτερική μας ισορροπία και επικοινωνούμε «αθόρυβα» μεταξύ μας οι θεατές, η ταινία χάνει την ισχύ της.
Το τέλος έχει ήδη γραφτεί.
Όνειρα, Αστρικός Κόσμος και Απελευθέρωση
Τα όνειρα αυτή την περίοδο δεν είναι απλές εικόνες, είναι αναφορές πεδίου από το «παρασκήνιο» της ταινίας.
Όταν η συνείδησή έχει ήδη αρνηθεί τον ρόλο του πιονιού, τα όνειρα γίνονται ο χώρος όπου οι Ενδιάμεσοι παίζουν τα τελευταία τους χαρτιά ή όπου η Άπειρος Δημιουργός στέλνει κωδικοποιημένη γνώση.
Το γεγονός ότι ένα όνειρο έκανε εντύπωση σημαίνει ότι είχε μια συχνότητα που διέφερε από τα συνηθισμένα «αστρικά παράσιτα».
Συχνά σε τέτοια όνειρα:
Βλέπουμε τη διάλυση των σκηνικών της ταινίας.
Ερχόμαστε σε επαφή με άλλους θεατές ή με τις εξόριστες θεότητες που λειτουργούν ως οδηγοί.
Δεχόμαστε μια «δοκιμασία» για να δούμε αν η θωράκισή μας κρατάει απέναντι στα νέα κόλπα.
Όπως αναφέρεται στην Jungian ανάλυση ονείρων, ένα όνειρο που «μένει» είναι ένα μήνυμα από τον Ανώτερο Εαυτό, που προσπαθεί να σταθεροποιήσει την ισορροπία σου στο γήινο πεδίο.
Ένα απο τα πρόσφατα όνειρα μου είναι το παρακάτω:
Βρισκόμουν σε ένα χώρο σαν γραφείο, όπου υποτίθεται εργαζομουν, και η υπεύθυνη ήταν μια κυρία με μαύρα μαλλιά. Είμασταν ή έτσι τουλάχιστον ένιωθα νεότερες.
Εγώ γύρω στα σαράντα και αυτή λίγο μεγαλύτερη. Εκεί υπήρχε και άλλη μία κοπέλα που είχε διακριτική παρουσία. Κάποια στιγμή η υπεύθυνη μου λέει πάμε να δούμε έναν άλλο χώρο. Νομίζω ότι ασχολούμασταν με μάρκετινγκ κλπ. Παίρνει την τσάντα της και φεύγει, εγώ άρχισα να ντύνομαι να βΆφομαι να τακτοποιώ πράγματα, και σκέφτομαι "τώρα θα με περιμένει η έφυγε"; Έρχεται η άλλη κοπέλα και φεύγουμε μαζί. Kατεβαίνουμε στον κάτω όροφο από την σκάλα (όχι ασανσέρ) και βρίσκομαι τελικά στην είσοδο του παλιού μου σπιτιού. Εκεί συναντάω μια άλλη ψηλή μελαχρινή γυναίκα, που με υποδέχεται εγκάρδια, και πίσω της βλέπω μια ομάδα οντοτήτων εκ των οποίων ένας ξανθός άντρας, πολύ όμορφος, με μαλλιά μπούκλες ξανθές, ντύσιμο τύπου αρχαίων Ελλήνων/Ρωμαίων (μακρύς μανδύας). Aυτόν τον άνδρα τον έχω δει ξανά σε όνειρα εδώ και πάρα πολλά χρόνια (απο το 2008!). Τον κοιτάω, αυτός να χαμογελάει με ένα χαμόγελο ευτυχίας, οι υπόλοιποι πίσω του άντρες και γυναίκες ντυμένοι με αραχνούφαντους μανδύες. Λέω "γεια σας", και μέσα μου νιώθω χαρά, ανακούφιση,ευτυχία.Η Υποδοχή στο Παλιό Σπίτι
«Η δικαίωση δεν έρχεται πάντα με θόρυβο.
Έρχεται συχνά μέσα από την ηρεμία ενός ονείρου που μοιάζει πιο αληθινό από την ίδια την ημέρα.
Φανταστείτε τον εαυτό σας να κλείνει τους λογαριασμούς του με το παλιό "γραφείο" του κόσμου, εκεί όπου η χειραγώγηση και το μάρκετινγκ των ψευδαισθήσεων ήταν η καθημερινή εργασία.
Ετοιμάζεστε με ηρεμία, τακτοποιείτε τα πράγματά σας και κατεβαίνετε τη σκάλα της επίγνωσης, βήμα-βήμα, μακριά από τα "ασανσέρ" των γρήγορων λύσεων.
Στο τέλος αυτής της διαδρομής, δεν υπάρχει κενό.
Υπάρχει η είσοδος του Παλιού Σπιτιού, της αρχικής μας Εστίας.
Εκεί, δεν μας περιμένει η κρίση, αλλά μια εγκάρδια υποδοχή.
Εκεί συναντάμε εκείνους που μας περίμεναν πάντα.
Μορφές γεμάτες φως, ντυμένες με αραχνοΰφαντους μανδύες μιας άλλης εποχής, και έναν οδηγό με ένα χαμόγελο απόλυτης ευτυχίας.
Έναν άνδρα που η μορφή του εκπέμπει την αρχέγονη ομορφιά και την αλήθεια που το γήινο πεδίο προσπάθησε να κρύψει.
Σε αυτή τη συνάντηση, η "ταινία" σβήνει οριστικά.
Δεν υπάρχει σύγκρουση, μόνο μια βαθιά ανακούφιση και μια ευτυχία που πλημμυρίζει την ύπαρξη.
Είναι η στιγμή που συνειδητοποιείς ότι η εξορία τελείωσε.
Είσαι πια ασφαλής.
Είσαι πια Ελεύθερος.»
«Η επιστροφή δεν είναι υποχώρηση, είναι η ανάκτηση του θρόνου που ποτέ δεν χάσαμε πραγματικά. Η ταινία τελειώνει εκεί που ξεκινά η δική μας Αλήθεια.»
© Κατερίνα Κωστάκη
ACADEMY OF INNER LIGHT
Σχόλια